–राजेन्द्र भण्डारी (कालिम्पोङ)
कति भत्काएँ होला तिमीलाई
कति चर्काएँ होला
तर पनि
यतिका दिन बस्न दियौ मलाई तिम्रो घरमा
धन्यवाद तिमीलाई
ए शरीर
चश्माको बढेको अङ्क,
चढेको रक्तचाप,
पिँडुलाको थकान,
दुईचार बिमार
र
अधकल्चो जीवन ज्ञान
यिनै त हुन् मेरो घरभाडाका रसिद
जोगाएर राखेकै छु
अब त
घर सफा नगरी भा’छैन
मिल्काउनु छ
पुराना कागजात, चिट्ठीपत्र, डायरी
थोत्रा लुगा,
नखाएका दबाई,
सड्न लागेका सपना,
विचारको जङ्गल
र केही अटेरी इच्छाहरू ।
………………….
प्रकाशित मिति: २०८० माघ १८ गते, दिउँसो १५:४८ बजे
